الآخوند الخراساني ( مترجم وشارح : مهركش احسان )

272

غاية السؤول في شرح كفاية الأصول ( فارسى )

الا اذا وقع 1 ) فى اثناعه 2 ) فيكون 3 ) مطلوبا نفسيا 4 ) . . . كذالك 5 ) قبل احدهما 6 ) او بعده 7 ) فلا يكون 8 ) به است مورد واجبى باشد مثل واجب در واجب و واجب در مستحب كه امثلة آن تحت عنوان تبعيت در جماعت و نذر در مستحب گذشت . 1 ) شئى 2 ) مأموربه 3 ) شئى 4 ) حال چه به صورت مطلوب نفسى مستحب و چه به صورت مطلوب نفسى واجب 5 ) نفسى 6 ) واجب و مستحب 7 ) احدهما يعنى بعد از واجب و مستحب [ اخلال به مورد پنجم باعث از بين رفتن ماهيت نمىشود ] 8 ) اخلال ورزيدن به اين مورد پنجم نه باعث از بين رفتن ماهيت مىشود و نه باعث از بين رفتن فرد مصداق ، كمااينكه روشن است زيرا همان‌طور كه در مباحث قبل عرض كرديم ، اخلال به اين گونه موارد نه باعث از بين رفتن ماهيت مىشود نه باعث از بين رفتن فرد و مصداق ، اما ماهيت منهدم نمىشود زيرا همان‌طور كه واضح است در مورد مثال مستحب ، در واجب و مستحب در مستحب يعنى مضمضه و قنوت براى وضو و نماز واجب و مستحب هيچ ربطى به ماهيت وضو و نماز ندارد و همچنين در مورد مثال واجب در واجب و واجب در مستحب يعنى تبعيت براى نماز جماعت و نذر در زيارت ، ماهيت نماز و زيارت ارتباطى با تبعيت و نذر ندارد و بدون آن دو ماهيت موجود است وقتى اگر عمدا در نماز جماعت ، تبعيت را رعايت نكند يا عمدا با نذر